Wanneer vlokgrafiet tegen metaal wrijft, vormt zich een dunne grafietfilm op het oppervlak van het metaal en de vlokgrafiet. De dikte en oriëntatie van deze film bereiken een bepaalde waarde, waardoor de vlokgrafiet in het begin snel slijt en vervolgens tot een constante waarde afneemt. Het schone wrijvingsoppervlak van metaal en grafiet heeft een betere oriëntatie, een kleinere kristalfilmdikte en een grotere hechting. Dit wrijvingsoppervlak zorgt ervoor dat de slijtage en de wrijvingsgegevens aan het einde van de wrijving laag blijven. De redactie van Furuite Graphite analyseert hieronder de slijtvastheidsfactoren van vlokgrafiet.
Grafiet heeft een hoge thermische geleidbaarheid, waardoor warmte snel van het wrijvingsoppervlak wordt afgevoerd en de temperatuur in het materiaal en op het wrijvingsoppervlak in evenwicht blijft. Als de druk blijft toenemen, raakt de georiënteerde grafietfilm ernstig beschadigd en nemen de slijtage en de wrijvingscoëfficiënt snel toe. Voor verschillende grafiet-metaalwrijvingsoppervlakken geldt in alle gevallen dat hoe hoger de toelaatbare druk, hoe beter de oriëntatie van de gevormde grafietfilm op het wrijvingsoppervlak. In lucht met een temperatuur van 300-400 °C kan de wrijvingscoëfficiënt soms toenemen als gevolg van de sterke oxidatie van vlokgrafiet.
De praktijk wijst uit dat vlokgrafiet bijzonder geschikt is voor neutrale of reducerende media met een temperatuur van 300 tot 1000 °C. Slijtvast grafiet, geïmpregneerd met metaal of hars, is geschikt voor gebruik in gas- of vloeibare media met een luchtvochtigheid van 100%, maar het temperatuurbereik waarin het kan worden toegepast, wordt beperkt door de hittebestendigheid van de hars en het smeltpunt van het metaal.
Geplaatst op: 28 december 2022