फ्लेक ग्रॅफाइटचा पृष्ठताण कमी असतो, मोठ्या क्षेत्रात कोणताही दोष नसतो आणि त्याच्या पृष्ठभागावर सुमारे ०.४५% बाष्पशील सेंद्रिय संयुगे असतात, या सर्वांमुळे फ्लेक ग्रॅफाइटची ओलेपणाची क्षमता खालावते. फ्लेक ग्रॅफाइटच्या पृष्ठभागावरील तीव्र जलविरोधी गुणधर्मामुळे ओतण्यायोग्य पदार्थाची तरलता आणखी बिघडते आणि रिफ्रॅक्टरीमध्ये समान रीतीने विखुरण्याऐवजी फ्लेक ग्रॅफाइट एकत्र जमा होण्याची प्रवृत्ती असते, त्यामुळे एकसमान आणि घन अस्फटिक रिफ्रॅक्टरी तयार करणे कठीण होते. खालील लहान मालिकेत फ्लेक ग्रॅफाइटच्या ओलेपणाच्या क्षमतेचे आणि वापराच्या मर्यादांचे विश्लेषण केले आहे:
फ्लेक ग्रॅफाइट
उच्च तापमान सिंटरिंगनंतर फ्लेक ग्रॅफाइटची सूक्ष्म-संरचना आणि गुणधर्म हे मुख्यत्वे उच्च तापमानातील सिलिकेट द्रवाच्या फ्लेक ग्रॅफाइटवरील ओलेपणावर अवलंबून असतात. ओले झाल्यावर, केशिका बलाच्या प्रभावाखाली सिलिकेट द्रव कणांमधील फटीत शिरतो आणि त्यांच्यातील आसंजनाद्वारे फ्लेक ग्रॅफाइटच्या कणांना जोडतो, ज्यामुळे फ्लेक ग्रॅफाइटभोवती एका पातळ थराची निर्मिती होते. थंड झाल्यावर हा थर एकसंध बनतो आणि फ्लेक ग्रॅफाइटसोबत उच्च आसंजनाचा इंटरफेस तयार होतो. जर हे दोन्ही ओले झाले नाहीत, तर फ्लेक ग्रॅफाइटचे कण एकत्र येऊन पुंजके तयार करतात आणि सिलिकेट द्रव कणांमधील फटीपुरता मर्यादित राहून एक विलग पिंड तयार करतो, ज्यामुळे उच्च तापमानात एक घन संकुल तयार होणे कठीण होते.
म्हणून, फुरुइटे ग्रॅफाइट यांनी असा निष्कर्ष काढला की उत्कृष्ट कार्बन रिफ्रॅक्टरीज तयार करण्यासाठी फ्लेक ग्रॅफाइटची वेटेबिलिटी सुधारली पाहिजे.
पोस्ट करण्याची वेळ: ३० मार्च २०२२